دکتر عبدالکريم سروش در سال 1324 (مطابق با 1945 ميلادي) در تهران متولد شـــد.

در  تقويم قمري ، تولد او مصـــادف با واقعه عاشــورا و در تقويم ميلادي مصادف با ســـالروز

ولادت مولانا است.

      پس از پايان تحصـيلات دبيــرستان، در آزمون ورودي دانشــگاه در دو رشـــته فيزيـــک و

داروســـازي پذيرفته شد و از اين دو، داروسازي را انتخــاب کــرد .پـــس از اخـذ ليسـانس در
داروسازي براي تحصيل علم و آشنايي با دنياي مدرن به لندن رفت.
     در لنـــدن براي دوره MSC در شــیمي تجزيه ثبت نام کرد . پــس از فــارغ التحصــيلي از
 

دانشـگاه لندن، پنج سال و نيم از عمرش را در کالج چلسا به تحصيل تاريخ و فلسفه علم پرداخت.

  
 

     اولين کتاب دکتر ســـروش با نام "تضــــاد ديالکتيکي" در لندن منتشــر شد. و بعد از آن کتاب "نهاد ناآرام جــهان" که

 
  موضوع آن در رابطه با حرکت جوهري است انتشـار يافت. در اين کتاب او سعي کرده است که ستونهاي فلسفه اسلام  
 

(توحيد و معاد) را از درون حرکت جوهري به تصوير کشد.

  
       بعد از شروع انقلاب سروش به ايران بازگشت و در دانشگاه تهران به عنوان رئيس گروه الهيـات برگزيده شــــد. هنوز  
  يکسال نگذشته بود که تمامي دانشگاهها بسته شدند. مدت کوتاهي پس از آن، ستاد انقلاب فرهنگي متشـکل از  
  هفت نفر که دکتر سروش هم جزء آنها بود، با دستور مستقيم امام خميني با هدف بازگشايي مجدد دانشگاهها   
  شروع فعاليت کرد.  
 

    بعد از توفيق در بازگشايي دانشگاهها دکتر سروش تدريس دروس فلســـفه علم، فلسفه تاريخ ، فلسفه دين (کلام

 
  جديد) و عرفان مولانا را آغاز کرد. علاوه بر اين او به خاطر علاقه خاص و شخصي اش به مولانا جلال الدين رومي  
  سخنرانيـــهايی در باب مثنــوي معنوي انجام داد که از تلويزيون هم پخــش مي شــــده و هميـــن طور به مدت 8 ترم در  
 

دانشگاه مثنوي را تدريس نمود.